در ویدیویی که اخیراً منتشر شده، یک مکالمه تلفنی از سال ۱۹۶۴ بین رئیس‌جمهور وقت آمریکا، لیندن بی جانسون، و شاه ایران مورد بررسی قرار می‌گیرد. این مکالمه نشان‌دهنده موقعیت و نفوذ شاه ایران در صحنه بین‌المللی آن زمان است. جانسون در این تماس تلفنی از شاه ایران که در حال سفر به برزیل و آرژانتین بود، نظر او را درباره سیاست جدید آمریکا در قبال دومینیکن جویا می‌شود. این مکالمه تلفنی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا نشان می‌دهد که چگونه شاه ایران به عنوان یک شخصیت مهم و تأثیرگذار در سیاست جهانی شناخته می‌شد. به نظر می‌رسد که آمریکا در آن زمان برای دریافت مشورت و نظرات در مورد مسائل جهانی به ایران مراجعه می‌کرد. این موضوع در تضاد با وضعیت کنونی ایران است، جایی که جمهوری اسلامی در بسیاری از مسائل بین‌المللی از جمله در منطقه خاورمیانه، کمتر مورد مشورت قرار می‌گیرد و ارتباطات دیپلماتیک آن محدودتر شده است. نکته قابل توجه دیگر این است که لیندن بی جانسون، که پیش از این معاون جان اف کندی بود، از حزب دموکرات به شمار می‌رفت و به طور کلی این حزب در گذشته رابطه چندان نزدیکی با شاه نداشت. باوجود این، تماس جانسون با شاه ایران برای دریافت مشورت در مورد سیاست‌های آمریکای لاتین نشان‌دهنده جایگاه ویژه شاه در سیاست جهانی آن زمان بود. این ویدیو به روشنی به تفاوت‌های نقش‌آفرینی ایران در عرصه بین‌المللی در گذشته و حال اشاره می‌کند و تلویحاً به کاهش نفوذ ایران در سال‌های اخیر می‌پردازد.